العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)

70

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)

بر اينكه احكام نسبت به اشخاص مختلف مىشود پس جايز است من در اين سن امام باشم . كافى : صفوان گفت به حضرت رضا گفتم : ما پيوسته قبل از اينكه خداوند بشما جواد عليه السّلام را عنايت كند صحبت از فرزند ميكرديم ميفرمودى خداوند به من پسرى خواهد داد اينك خدا عنايت كرده ابو جعفر را چشم ما روشن است خدا آن روز را نياورد بالاخره اگر شما از دنيا رفتيد چه كسى امام خواهد بود ؟ با دست اشاره بابى جعفر نمود كه روبرويش ايستاده بود . عرضكردم : فدايت شوم او كه سه ساله است فرمود : اين مطلب موجب زيانى براى او نيست عيسى در همين سن سه سالگى حجت خدا بود . توضيح : منظور اينست كه در اين سن حجت بود پس منافات با اين آيه ندارد كه او در گهواره حجت بود . كافى : ابو بصير از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرد كه من خدمت ايشان رسيدم پسرك پنج ساله‌اى با من بود كه بالغ نشده بود فرمود : چگونه خواهد بود وقتى حجت براى شما قرار دهند در اين سن . توضيح : اينكه فرمود خماسى : در لغت يعنى كسى كه پنج وجب قامت او باشد و گاهى اطلاق مىشود در عرف به كسى كه پنج ساله باشد بنا بر معنى اول اشاره به حضرت جواد است و معنى دوم اشاره به حضرت قائم با اينكه احتمال دارد تشبيه فقط در مورد بالغ نبودن باشد كافى : ابن بزيع گفت : از حضرت جواد عليه السّلام سؤالى در مورد امامت كردم عرضكردم : ممكن است امام كمتر از هفت سال داشته باشد ؟ فرمود : آرى كمتر از پنج سال . توضيح : اشاره به حضرت قائم است چون بنا باكثر روايات چند ماه از پنج سالگى كمتر داشت وقتى پدرش از دنيا رفت .